bu iki gunu birbirinden ayiran ozellik sadece tarihleri sanirim. onun disinda, yaptiklarimiz da, yapamadiklarimiz da, hava da, yagmur da, soguk da ayni. gercekten cok soguk hava. isler de giderek ustuste binmeye basladi. sali'ya teslim var, ve hemen hemen hicbirimizin elinde somut bi fikir veya urun yok. bakalim ne zaman olucak. hepimiz heyecan icinde o gunu beklemekteyiz.
proje icin once isik ve renk uzerine calisicaktik, daha dogrusu persembe gunune kadar oleydi, bi suru fikir yarattik, goruntu bulduk, sketch'ler yaptik, gectik valerie'nin karsisina. valerie tabi ki cok sevimli degildi yine. biz yine dinledik dinledik solediklerini, ama ben dinlemeye dayanamadim sonunda. gerci konustum da ne oldu, masadan sinirle kalkmama yaradi bitek. bu sevimsiz toplanti da valerie'nin bizim 2 gun ustunde ugrastigimiz fikirlere 5 dakkalik is demesi ve hepsini cop yapmasiyla son buldu. elimizde koca bi 0'la masadan kalktik. ben bir de beynimin sinirden zonklamasiyla.
ertesi gun yine ayni yere gitmeler, yine fotograf cekmeler, dona dona ama cok isteksiz birseyler yapmaya calismalar..yarin devam ederiz dedik, biraktik ogleden sonra. sanirim hepimizin istegi kacti, ve sanirim bundan sonra yaptiklarimizin hepsinde biraz mecburiyet faktoru olucak.
olsun bakalim.
bakalim..
gorelim neler olucak...
lundi 14 mai 2007
Inscription à :
Publier les commentaires (Atom)
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire