Kalabalik bir program bekliyordu bugun bizi. En azindan gunluk programin yazdigi sayfada daha cok satiri vardi bugunun. Beklenen tanisma konusmalari; biraz sikici olmakla beraber aslinda guzeldi de, farkli insanlar, bir daha nerde gorurum acaba? diye dusunduren insanlarla birlikte olmak, konusmak, paylasmak. Ve sonra sehrin heryerine ozenle dagitilmis, ama sehrin kucuklugunden birbirinden cok da fazla uzaklasamamis degisik enstalasyonlar gormek. Buydu bugun yaptigimiz! Hepsinden cok etkilendik mi? kendi adima, hayir. Ama bir kac sey vardi hosuma giden, Justin Bennett ‘in Oracle’I mesela. Yemyesil bir tepeden, yemseyil bir vadiye bakan bir bank, karsisinda kimbilir kac yildir ayni manzaraya doyan bir agac. Otur banka, bekle biraz, o agac sana bir kehanette bulunsun, hele ki yalnizsan, belki de tum dusuncelerini degistirebilecek bir fikir bulursun!
Ama orda bitmedi gun. Ilk kez grup psikolojisine girdik bu gece, 12 kisi, evet eksiksiz 12 kisi toplanabildik, ve once butun Luxembourg’un o gece orda oldugunu iddia ettigim meydana gittik; karanlik, sadece mumlarin aydinlattigi, ve uzaktan muthis gorunen! Tabi o kadar erken donulmezdi eve, bir iki bardak biseyler de ictik, birbirimizin adini ogrendik, soyledik, soyleyemedik, ama olsun, ilk haftanin ilk gecesi icin iyi is becerdik!
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire