kirchberg'e gittik bu sabah, luxembourg'un 3 onemli noktasindan biri. avrupa birligi'nin bazi institutionlari icin tamamen yeni yapilmis kocaman enteresan binalar, nereye baksan cam, nereye baksan celik konstruksiyon, nereye baksan gokyuzu sadece tepede, ilerisi hep bina bina bina. korkutucu biraz. biraz da karaktersiz geldi bana. 3.5 kilometre boyunca bir yolun kenarina guzel binalar, kocaman heykeller, piril piril kaldirimlar yapsan da, onlarin hepsine ayni amacla, ayni zamanda ayni sekilde baslaninca cok plastik, cok kuru geliyor bana. ya da ilk defa bu kadar etkiledi bu acidan. 1 kilometre otede o kadar sade ve zarif bir hayat akip giderken, paranin ve gucun bunu bile ne kadar degistirebildiginin kaniti oldu hepsi. binalarin bazi katlari hala bos, yollar issiz, kaldirimlar insansiz. traffic jam'den bahsediyolar bi de dalga gecer gibi. bugun buraya geldigimden beri ilk trafigi gordum, arka arkaya 7 araba, ondeki yavas gidiyo digerleri de yavaslamis. bu mudur? evet bu insanlar icin budur. olsun susuyoruz biz de, kirmiyoruz heveslerini.
21. yuzyilda trafiksiz yasamak buyuk utanc olurdu zaten..
ve iste quote of the day: " ben herkesi seviyorum artik, dunya vatandasi oldum!"
bizim studyo'nun kapisindan iceri bakan bi amcaya sevgiyle gulumseyip selam veren ayca ince kurdu bu cumleyi. taniyo musun???? diye sordum merakla, kendisi cevap verdi: e sorun da ordan zaten!!
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire